Achtergrond

Doelstelling van de stichting

WoonCompas is een stichting met een christelijke identiteit. Wij hebben een diaconale doelstelling die wij als volgt formuleren:

"WoonCompas realiseert en beheert woonruimte voor ouderen en voor doelgroepen die vanuit een sociale of diaconale vraag een beroep op ons doen."

In de praktijk betekent dit het ontwikkelen en exploiteren van huizen waar senioren en/of kwetsbare doelgroepen wonen inclusief aanvullende voorzieningen zoals gezondheidscentra, recreatieruimten en kleinschalige winkels voor dagelijkse levensbehoeften.

Wij opereren met kennis van onze historie, voor onze projecten sluiten wij niemand uit. Al onze medewerkers zijn zich bewust van de gelijkheid van mensen en kenmerken zich door een grote betrokkenheid. WoonCompas heeft medemenselijkheid als vertrekpunt en naast de professionele voldoening geeft dit een deel extra motivatie aan alle betrokkenen.

Historie stichting

In 1958 wordt de “Stichting tot Verzorging van Bejaarden der Hervormde Gemeenten Hillegersberg en Kralingen en van de Evangelisch-Lutherse Gemeente Rotterdam te Rotterdam” opgericht (hierna “Stichting met de lange naam”). De vermelde kerkelijke gemeenten hebben vanaf dat moment de handen ineen geslagen om zorg te dragen voor bejaardenzorg inclusief huisvesting.

Deze stichting bouwt de bejaardenoorden Helga en De Aarhof. De “Stichting met de lange naam” fuseert begin jaren negentig en er volgt een naamswijziging naar “Stichting Zorg voor Ouderen”, (hierna ZVO). In 1996 ontstaat er de mogelijkheid om een woningcorporatie (toegelaten instelling) op te richten, die kans wordt benut. Naast de “Stichting Zorg voor Ouderen” ontstaat de corporatie “Stichting Huisvesting voor Ouderen” (hierna HVO). HVO en ZVO zijn een personele unie onder een gelijk bestuur. HVO bezit de gebouwen waar servicewoningen onderdeel vanuit maken, ZVO verkrijgt de gebouwen die puur zorggerelateerd zijn. Een fusie in 2001 leidt tot een nieuwe naamsverandering. ZVO gaat op in “ Stichting Zorg Compas” en HVO in “Stichting Woon Compas”, de samenwerkingsstructuur blijft gelijk. In 2004 besluiten de Raad van Toezicht/Commissarissen om de twee stichtingen van een eigen bestuur te voorzien. De stichtingen blijven nauw samenwerken. In 2010 besluit Zorg Compas definitief tot een fusie met Laurens (zorg, wonen en diensten). Woon Compas blijft zelfstandig en zet haar koers voort.

Historische context


wonen
De eerste Woningwet is van 1901. Ook hier inspireerden de armenzorg en artsen de overheid tot ingrijpen. Veel arbeiders woonden onder erbarmelijke omstandigheden, liefst uit het zicht, in krotten tegen of op fabrieksterreinen in de stad. De overheid liet een onderzoek uitvoeren dat heeft geleid tot de eerste woningwet en de groei van het aantal woningcorporaties. Deze laatste waren er al voor de woningwet van 1901, vaak op initiatief van bemiddelde mensen. Ook hier heeft de diaconale inspiratie haar werk gedaan. Daarnaast hebben atheïsten veel bijgedragen aan het ontstaan van woningcorporaties. Vanuit een socialistische grondslag zijn verschillende woningbouwverenigingen gestart, in dit geval eveneens gefinancierd door meer bemiddelden, maar ook vanuit organen die werknemers vertegenwoordigden.

Corporaties zijn al ruim 150 jaar oud en nooit geheel gestuurd door de overheid. De overheid heeft vanaf het in werking treden van de woningwet veel financieringen verstrekt aan corporaties, dan wel borg gestaan voor deze financieringen. In 1993 werden de uitgangspunten van de nota ‘Volkshuisvesting in de jaren negentig’ uitgewerkt in het Besluit Beheer Sociale Huursector (BBSH). Dit besluit vormt de juridische basis voor het functioneren van de woningcorporaties. Het beschrijft de terreinen waarop de corporaties actief mogen/moeten zijn en de toelatingseisen om een woningcorporatie te kunnen worden. Verder regelt het besluit zaken als het toezicht door de minister en de verplichting tot het opstellen van een jaarrekening, jaarverslag en volkshuisvestingsverslag. Het BBSH noemt zes prestatievelden waarop de corporaties verantwoordelijkheid dragen:

  • passend huisvesten van de doelgroep;
  • kwalitatief in stand houden van het woningbezit;
  • betrekken van bewoners bij beleid en beheer;
  • waarborgen van de financiële continuïteit;
  • bevorderen van de leefbaarheid in wijken en buurten;
  • bijdragen aan de combinatie wonen en zorg (per november 2001).

In ons jaarverslag valt te lezen hoe wij invulling geven aan de prestatievelden.

zorg
De gezondheidszorg heeft historisch een sterke relatie met de kerken in Nederland. Gasthuizen, later ziekenhuizen (denk aan de vele diaconessenhuizen) werden mede op kerkelijk initiatief gesticht en vanuit naastenliefde en “roeping” werkten veelal zusters aan het herstel van en de zorg voor patiënten. Lang was er geen specifieke ouderenzorg, maar werden ouderen opgenomen in ziekenhuizen. De diaconieën speelden een belangrijke rol in de (armen)zorg. Iedere christen werd geacht voor zijn naasten te zorgen, de diaconieën deden dat werkelijk.

De overheid heeft pas na de tweede wereldoorlog de ouderenzorg intensief als haar verantwoordelijkheid opgepakt. In 1963 werd de eerste Wet op de Bejaardenoorden aangenomen. Deze diende misstanden tegen te gaan en goede zorg en huisvesting voor bejaarden te borgen. Het aantal bejaardenoorden steeg explosief. Gezien de demografische ontwikkelingen ontstond er een ongewenst uitgavenpatroon. De wet werd gewijzigd en de ouderenzorg werd meer gericht op extramuralisatie. Serviceflats en aanleunwoningen werden meer en meer toegevoegd. De extramuralisatie breidt tot op heden uit. WoonCompas rekent het mede tot haar taak om aantrekkelijke woningen te realiseren voor senioren die zorg behoeven.